Meer over...

'Dit boek vormt een waardevolle toevoeging aan ons assortiment.' Landelijk Steunpunt Educatie Molukkers, augustus 2007.

Over het boek: In BANDA, Geur van zee en nootmuskaat haalt wijlen Regina Maenhaut met foto's van vroeger ontroerende herinneringen op over haar jeugd in Banda. 'Mijn herinneringen zijn als een reeks schelpen op het strand. Sommige schelpen openden zich weerbarstig en pijnlijk, anderen waren gewillig en vreugdevol. Hun inhoud en mijn beschrijving ervan heeft mijn leven verrijkt.'

De verbinding tussen gebeurtenissen, landen en volkeren staat in dit persoonlijke document centraal, met als symbool de schelp die deze omslag siert. 'Tien jaar geleden heb ik deze schelp gefotografeerd op Pulau Pisang; nu ligt hij vast wel weer ergens op de stranden van de Molukken.'

De auteur stond op op zondag 23 september 2007 op de pasar buku in het Moluks Historisch Museum in Utrecht.

Wat vonden anderen ervan?

NBD Biblion, 5 oktober 2007
Het gezin waartoe de schrijfster behoort, vertrekt na de ontberingen tijdens de Japanse bezetting naar Nederland. Na een kort verblijf gaat de moeder met haar zes kinderen in 1948 terug naar Indië. Het hoofd van het gezin is reeds in 1947 vertrokken om zijn nieuwe functie als schoolhoofd op het eiland Banda te vervullen. De schrijfster staat aan het begin van haar puberteit. In het boekje beschrijft ze haar persoonlijke herinneringen aan een gelukkige jeugd op het specerijeneiland. Deze herinneringen zijn niet uniek; velen die hun jeugd in Indië hebben doorgebracht, zullen deze ervaringen hebben. De beleving van een herinnering is echter bij ieder individu anders. De schrijfster omschrijft haar herinneringen als het openen van schelpen. Sommige laten zich moeiteloos openen, andere zijn weerbarstig en vergen meer moeite. Doch de herbeleving betekent voor haar een verrijking. Het boekje is een charmant persoonlijk document. E. Mutter

Moesson, het indisch maandblad, januari 2008
Regina bracht een deel van haar jeugd door op het eiland Banda. In 'Banda, geur van zee en nootmuskaat' beschrijft ze haar herinneringen aan de aankomst op Banda in 1948 tot en met het chaotische vertrek in 1950 na het uitroepen van de RMS. Zoals de meeste boeken in eigen beheer op z'n sterkst wanneer de geschiedenis door kinderogen wordt bezien.